Zjawisko turystyki nadmorskiej

Turystyka nadmorska to wszelkie przejawy aktywności turystycznej podejmowanej przez turystów w pasie pobrzeża w zasięgu do 10 km od brzegu w stronę lądu (I,II strefa turystyczna) oraz zasięgu do 20 Mm od linii brzegu morskiego w stronę morza (0 strefa turystyczna). Turystyka morska jest jednym z kluczowych elementów rozwoju regionów nadmorskich. Regiony te, w których w przeszłości główną rolę odgrywała gospodarka morska (porty, żegluga, stocznie i rybołówstwo) obecnie poszukują nowego kierunku działania. Aktywizacja w dziedzinie turystycznej przyczynić się powinna do poprawy stanu infrastruktury, zmniejszenia bezrobocia, a także do intensyfikacji kontaktów międzynarodowych, zwłaszcza z krajami rejonu Morza Bałtyckiego. Turystykę morską należy rozumieć nie tylko jako system stałych, morskich połączeń i atrakcyjnych rejsów wycieczkowych, są to również indywidualne rejsy jachtowe oraz wiele innych form spędzania czasu na wodzie lub nad wodą, przy czym we wszystkich przypadkach bardzo ważny jest system oferowanych na lądzie usług uwypuklających atrakcyjność regionu.

Do różnych form turystyki wodnej należą: wycieczki morskie, pasażerska żegluga przybrzeżna, żegluga promowa oraz formy turystyki kwalifikowanej jak: żeglarstwo, motorowodniactwo, kajakarstwo, nurkowanie, windsurfing i wędkowanie. Należy zdawać sobie sprawę z tego, że turystyka wodna to również żegluga po jeziorach i śródlądowych drogach wodnych. Atutem Polski są zarówno duże ośrodki portowe jak i, nabierające coraz większego znaczenia przy przyjmowaniu jednostek sportowo-żeglarskich, mniejsze, lokalne porty i przystanie położone w miejscowościach o kluczowym znaczeniu wypoczynkowym. Jednak polski region nadmorski oferuje generalnie walory krajobrazowe, bardzo ważne dla turystów poszukujących bliskiego kontaktu z naturą lub, jako całkowite przeciwieństwo, modne miejscowości wypoczynkowe, dysponujące bazą turystyczną pozwalającą na pobyt nad morzem i rozrywkę dla określonej grupy turystów.

Podział turystyki nadmorskiej

Turystyka morska dzieli się na turystykę morską wodną oraz lądową. W skład turystyki wodnej wchodzi turystyka kwalifikowana taka jak: żeglarstwo przybrzeżne do 20 Mm (w granicach portów, zatok, zalewów: na Zalewie Szczecińskim, Wiślanym i na Zatoce Gdańskiej), nurkowanie, rowery wodne, windsurfing, kajakarstwo, narty wodne, wędkarstwo oraz turystyka wypoczynkowa: kąpiele wodne, wycieczki statkiem żeglugi przybrzeżnej. W skład turystyki morskiej lądowej wchodzi: turystyka uzdrowiskowo – wypoczynkowa (sanatoria, uzdrowiska, rehabilitacja, kąpiele słoneczne, spacery po plaży, kolonie obozy); turystyka krajoznawcza (zwiedzanie zabytków, skansenów, spotkania z folklorem); turystyka kwalifikowana (myślistwo, obozy wędrowne, jeździeckie, rajdy rowerowe); turystyka biznesowa (targi, konferencje). Turystyka nadmorska – wszelkie przejawy aktywności podejmowane przez turystów w pasie wybrzeża w zasięgu do 10 km od brzegu w stronę lądu (strefa przybrzeżna, pas nadmorski i wybrzeże):

  • na statkach żeglugi przybrzeżnej (żegluga biała)
  • na jachtach, żeglarstwo deskowe (windsurfing), lodowe (bojery)
  • na kajakach, narciarstwo wodne, nurkowanie, wędkarstwo

Żeglarstwo jest jedną z najszybciej rozwijających się form żeglugi rekreacyjno – wypoczynkowej. Zaspokaja różnorodne potrzeby człowieka między innymi poznawcze, estetyczne, emocjonalne, kulturalne. Kształtując specyficzny model zachowań jest także wykorzystywane do celów resocjalizujących i rehabilitacyjnych. W Polsce pierwsze wzmianki o żeglarstwie pochodzą z XVI wieku (poemat A. Zbylitowskiego Droga do Szwecji 1597 r. opisujący podróż króla Zygmunta III z Krakowa do Gdańska na pokładzie specjalnej łodzi). Do najpopularniejszych forma żeglarstwa przybrzeżnego zalicza się: rejsy żeglarskie na jachtach, żeglarstwo deskowe (windsurfing), żeglarstwo deskowe – bojery, głównie na zalewach i zatokach.

Nurkowanie – bardzo modne stają się wyprawy podwodne z aparatem fotograficznym, nie tyko w gorących strefach klimatycznych np. by oglądać wspaniałe rafy koralowe, ale także do penetrowania obszarów wód zimnych – kry lodowe np. Spitzbergen i wyszukiwania wraków osadzonych na dnie morskim np. Zatoka Pucka.

  • Kajakarstwo – kajaki, kanu, kanadyjki głównie widziane na wodach śródlądowych, ostatnio spełniają doskonałą rolę w turystyce nadmorskiej, bardzo popularne na basenie Morza Śródziemnego.
  • Narciarstwo wodne – polega na jeździe na jednej lub na dwu nartach po wodzie za holującą motorówką lub przy użyciu paralotni.
  • Wędkarstwo morskie – łowienie w morzu z brzegu lub z jednostek pływających.